เยือน The Booksmith นิมมานเหมินท์

ผมสั่งซื้อหนังสือจาก The Booksmith มาก็ตั้งหลายที แต่ยังไม่เคยไปที่ร้านเลย หลายวันก่อนมีโอกาสไปทำกิจธุระที่เชียงใหม่แล้วพอมีเวลา ก็เลยให้เจ้าถิ่นพาไปร้านที่ถนนนิมมานเหมินท์ ไม่ได้ตั้งใจว่าจะไปซื้ออะไร แค่อยากไปเยือนเฉย ๆ สุดท้ายได้ติดมือกลับมาสองเล่ม นี่เหมือนชะตาต้องกัน เพราะสองเล่มนี่กรุงเทพฯ ก็มีขายเยอะอยู่แต่ไม่ซื้อ ถ่อไปซื้อถึงเชียงใหม่นะครับ ❤

หนังสือดัง & ขายดีที่คนอ่านไม่จบ

เคยมั้ยครับเวลาที่ยืนเลือกหนังสืออยู่ในร้าน พลิก ๆ ดูแล้ว เออ เล่มนี้น่าสนใจว่ะ น่าอ่านดีนะ แต่พอซื้อไปแล้ว เปิดอ่านไปได้สักหน่อยแล้ววาง อ่านไม่จบ เปลี่ยนไปอ่านเล่มอื่น จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ เขียนไม่ดี อ่านยาก เนื้อหาไม่น่าสนใจ อ่านแล้วไม่ชอบ ฯลฯ มีเหตุผลสารพัดนะครับ  ผมนี่คนนึงล่ะ ก่อนหน้านี้เราก็ไม่รู้ใช่มั้ยครับว่า มีใครเป็นอย่างเราบ้างมั้ย คนเขียนก็ไม่รู้ สำนักพิมพ์ก็ไม่รู้ แล้วถ้ามี จะมีหนังสือเล่มไหนที่คนซื้อไปแล้วอ่านไม่จบกันมั่งวะ? ตอนนี้เรารู้ได้แล้วครับ ตั้งแต่ที่มีเรามีอีบุ๊ก โดยเฉพาะ Kindle ของ amazon ที่สามารถเก็บข้อมูลการอ่านพวกนี้ได้ แล้วก็มีนักวิชาการที่ไปเอาข้อมูลจากฐานข้อมูลของ Kindle ที่ว่านี่แหละมารวบรวมวิเคราะห์และแยกแยะแล้วตั้งเป็นดัชนีที่ชื่อว่า Hawking Index เพื่อดูว่าหนังสือแต่ละเล่มมีคนอ่านจนจบมากน้อยแค่ไหน หนังสือบางเล่มที่อยู่ในรายการนี้เห็นแล้วอาจแปลกใจว่าคนอ่านจบน้อยขนาดนั้นเลยเหรอ มาดูกัน เล่มแรก Hard Choices ของ Hilary Clinton ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐฯ ซึ่งถ้าทำได้สำเร็จจะสร้างประวัติศาสตร์เป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของสหรัฐฯ ด้วย หนังสือเล่มนี้เป็นบันทึกความทรงจำในช่วงที่ฮิลารีดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐฯ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญเป็นอันดับสามในรัฐบาล รองจากประธานาธิบดี และรองประธานาธิบดี แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เล่มนี้มีคนอ่านจบแค่ ๑.๙%... Continue Reading →

งูเหลือมในหมู่บ้าน

เช้านี้ออกไปวิ่ง ตอนวิ่งผ่านบ้านคุณพี่ที่อยู่ถัดไปสองหลังแกเดินออกมาพอดี เราก็ยิ้มให้ แกยิ้มกลับ บอกเจองูที่บ้าน เปิดมาขนาดนี้จะไม่ถามไถ่อะไรหน่อยคงไม่ดี เลยหยุดถาม งูอะไรพี่? แกบอกงูเหลือมงูหลามนี่แหละ แล้วเอานิ้วมาทำวงให้ดูขนาด ก็ประมาณข้อมือเด็ก แกบอก แจ้งรปภ.ไปแล้วให้มาจับ ไม่รู้กล้าจับหรือเปล่า แล้วแกก็เดินไปทำท่าจะขึ้นรถ เราก็วิ่งของเราต่อ วิ่งกลับมาอีกรอบเจอลุงรปภ.ยืนถือไม้แบบที่เขาเอาไว้จับงูยืนอยู่ข้างบ้านแก เราก็นึก เออ มาเร็วดีนะ จะกล้าจับรึเปล่าไม่รู้ วิ่งใกล้เข้าไปอีกนิด ชิบหายยยย จับเสร็จแล้วนี่หว่า ไอ้ที่นึกว่าไม้นั่นน่ะมีงู ตัวเกือบข้อมือผู้ใหญ่ ยาวสักเมตรครึ่งได้ ลายพร้อยเลย เรานี่แทบมืออ่อนตีนอ่อน สมองสั่งการให้วิ่งฉีกออกกลางถนนทันที กูยอมเสี่ยงกับรถดีกว่า คุณพี่เพื่อนบ้านเดินลงจากรถมาถ่ายรูปแล้วถามคุณลุงว่าจะเอาไปปล่อยที่ไหน แกบอกตรงคลองในหมู่บ้านที่กั้นเฟสหนึ่งเฟสสองนี่แหละ ให้มันเลื้อยตามน้ำไป แกพูดไม่ทันจบดี คุณพี่เพื่อนบ้านเสียงสูงมาเลย ปล่อยตรงเนี๊ยะ? แล้วมันจะไม่กลับมาเหรอ หลังจากนั้นคุยอะไรยังไงไม่รู้แล้ว แต่พอวิ่งไปถึงสะพานข้ามคลองเห็นลุงปล่อยงูไปเรียบร้อย ถามลุงว่า งูมันอยู่ตรงไหนที่บ้านพี่เค้าอ่ะลุง? แกบอก นอนอยู่ตรงสวนแถวริมรั้วนั่นแหละ จ้องจะกินหมาอยู่...

ลายเซ็นนักเขียน : ชาติ กอบจิตติ

เมื่อซักประมาณ ๒๐ ปีที่แล้ว ร้านนายอินทร์ สาขาท่าพระจันทร์ จัดกิจกรรมทุกช่วงบ่ายของวันศุกร์สุดท้ายของเดือน ด้วยการเชิญนักเขียนมาสนทนาที่บริเวณชั้นสองของร้านแล้วเปิดให้นักอ่านหรือผู้สนใจเข้าฟังได้ฟรี กิจกรรมนี้จัดอยู่นานแค่ไหนผมจำไม่ได้แล้ว แต่จำได้แม่นว่าไปร่วมฟังอยู่สองครั้ง คือ ตอนที่คุณวาณิช จรุงกิจอนันต์ และคุณชาติ กอบจิตติ มา ที่ไปฟังพี่ชาติวันนั้นนอกจากจะด้วยชอบงานของพี่เค้าแล้ว (พันธุ์หมาบ้านี่คนที่อ่านแล้วไม่โดนคงมีน้อยนะ) ยังอยากไปเจอและไปฟังตัวเป็น ๆ ของนักเขียนที่ได้ยินกิตติศัพท์ร่ำลือมานานว่าเป็นคนขี้อำ ซึ่งสิ่งที่ได้ยินวันนั้นไม่ผิดไปจากที่ได้ยินมาเลย สิ่งสำคัญที่เก็บมาจากการไปฟังพี่ชาติวันนั้นและยังจำได้มาถึงวันนี้มีสองเรื่อง เรื่องแรก พี่ชาติให้คำแนะนำกับคนเขียน (หรืออยากเขียน) หนังสือว่า เวลาอ่านหนังสือแกจะอ่านสองรอบ รอบแรกเป็นการอ่านเรื่องราวของหนังสือ แบบที่คนอ่านหนังสือตามปกติ เมื่ออ่านรอบแรกจบแล้วก็กลับมาอ่านรอบสอง แต่รอบนี้ไม่ใช่การอ่านเอาเรื่อง (เพราะรู้เรื่องจากรอบแรกไปแล้ว) แต่เป็นการอ่านเพื่อศึกษาว่า คนเขียนเล่าเรื่องอย่างไร ทำไมตรงนั้นถึงเล่าแบบนั้น หรือสถานการณ์ที่เกิดตรงนี้มันมีการปูเรื่องมาก่อนจากตรงนั้น ฯลฯ เป็นการอ่านเพื่อศึกษา ซึ่งจะช่วยให้เราพัฒนาตัวเองได้ เรื่องที่สอง พี่ชาติบอกว่า คนเป็น (หรืออยากเป็น) นักเขียน ต้องฝึกเขียนอยู่เสมอ และการฝึกนี้ไม่จำเป็นต้องนั่งเขียนออกมาจริง ๆ ก็ได้ สามารถฝึกเขียนในใจได้ ยกตัวอย่างเวลานั่งรถไปไหนมาไหนก็อย่ามัวแต่นั่งเหม่อฝันหวานอะไรอย่างเดียว (ถ้าเป็นสมัยนี้พี่ชาติคงบอกว่า อย่ามัวแต่นั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์นะพวกมึง) ให้ลองสังเกตสถานที่หรือเหตุการณ์อะไรที่ผ่านตาแล้วลองคิดว่า ถ้าจะต้องเขียนบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือจะเล่ายังไง พี่ชาติบอกว่า... Continue Reading →

หนังสือ “ต้องอ่าน” ของ Richard Branson

เมื่อหลายวันก่อน คุณพี่ Richard Branson มหาเศรษฐีชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้ง Virgin Group ออกมาโพสต์รายชื่อหนังสือ ๖๕ เล่มที่ไม่ควรพลาด ในรายการนี้มีหนังสือหลากหลาย ทั้งนิยายคลาสสิก นิยายวิทยาศาสตร์ หนังสือเด็ก ชีวประวัติบุคคลสำคัญ หนังสือด้านการบริหาร ฯลฯ สารพัดมาก เอามาลงไว้เผื่อใครสนใจจะไปตามอ่านดูบ้างนะครับ ๑.            Where the Wild Things Are – Maurice Sendak ๒.            Tales of the Unexpected – Roald Dahl ๓.            George's Marvellous Medicine – Roald Dahl ๔.            The Adventures of Huckleberry Finn – Mark Twain ๕.            Oh,... Continue Reading →

บทสัมภาษณ์เจ้าของร้านหนังสือเดินทาง

อำนาจ รัตนมณี เจ้าของร้านหนังสือเดินทาง  สำนักข่าวออนไลน์ไทยพับลิก้า สัมภาษณ์คุณอำนาจ รัตนมณี เจ้าของร้านหนังสือเดินทาง ถึงมุมมองที่มีต่อร้านหนังสืออิสระในยุคที่อุตสาหกรรมสิ่งพิมพ์กำลังประสบปัญหา ในฐานะผู้มีประสบการณ์ตรงที่ไม่เพียงอยู่รอด แต่ยังสามารถยืนระยะอยู่ได้จนมีอายุ ๑๕ ปีแล้ว แม้วันนี้จะต้องย้ายจากทำเลเริ่มต้นบนถนนพระอาทิตย์มาอยู่บนถนนพระสุเมรุ แต่มิตรรักนักอ่านก็ยังติดตามมาแวะเวียนไม่ขาดสาย บทสัมภาษณ์นี้อาจช่วยจุดประกายให้ใครที่มีฝัน สามารถเดินไปสู่ความฝันได้โดยไม่ต้องเลิกราไประหว่างทางนะครับ http://thaipublica.org/2016/03/print-7/ ติดตาม facebook ของ What We Read Blog ได้ที่ https://www.facebook.com/whatwereadblog

ปีนี้ตั้งใจจะอ่านหนังสือ non-fiction

ต่อเนื่องจากปีที่แล้วที่ผมตั้งใจเอาไว้ว่าจะอ่าน "หนังสือ" (อ่านได้จากโพสต์นี้ครับ) ซึ่งก็ทำได้เกินกว่าเป้าที่ตั้งเอาไว้เล็กน้อย คือ อ่านไปได้ทั้งหมด ๑๕ เล่มจากที่ตั้งเป้าเอาไว้ ๑๒ เล่ม แต่พอนั่งดูรายการหนังสือที่อ่านไปแล้วมี เอ๊ะ นิดนึง ก็คือ ถ้าตัด Offscreen ที่เป็นนิตยสารออกไปแล้ว (จริง ๆ มีนิตยสารเล่มอื่นอีก แต่ไม่เอามานับรวม) ที่เหลือเป็นนิยายทั้งนั้นเลย จะเป็นผลงานของนักเขียนไทยหรือต่างชาติก็แล้วแต่ ไม่ได้ ไม่ได้ ปีนี้มันต้องท้าทายยิ่งขึ้น (แปลว่า "คึก") ผมก็เลยตั้งเป้าว่า ปีนี้จะอ่านหนังสือ non-fiction (ไม่รู้จะเรียกยังไง ขอเรียกทับศัพท์แบบนี้แล้วกันนะครับ) เป็นหลัก ถ้าจะมีหลุดนิยายมาก็จะต้องเป็นเล่มที่พิเศษมากกกกกก กูอยากอ่านจริง ๆ อะไรแบบนี้ แล้วก็ตั้งเป้าจำนวนเอาไว้ด้วยเลยว่า อย่างน้อยต้องได้ ๑๒ เล่ม คือเฉลี่ยเดือนละเล่มเหมือนเดิม ถึงแม้ว่าหนังสือประเภทนี้มันจะอ่านได้ช้ากว่านิยายก็เถอะ จะทำได้แค่ไหน เดี๋ยวปลายปีมาสรุปอีกทีครับ หมายเหตุ : ภาพนี่เอามาประกอบเฉย ๆ นะครับ ยังไม่ได้คิดว่าจะอ่านเล่มที่เห็นในภาพหรือเปล่านะ   ส่วนหนังสือที่อ่านปีที่แล้ว ๑๕ เล่ม... Continue Reading →

หนังสือที่ CEO แนะนำ (และแจก) ให้อ่าน

เมื่อวานมีโอกาสได้เข้าฟังนโยบายจากซีอีโอ และผู้เข้าร่วมฟังนโยบายทุกคนได้รับแจกหนังสือ แค่ทำให้คนเก่งขึ้น ๑% คุณก็จะทำงานน้อยลง ๙๙% (ตามภาพด้านบนครับ) ซีอีโออธิบายว่า เมื่อปลายปีที่ผ่านมาได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ซึ่งเป็นหนังสือสำหรับคนทำงานในระดับหัวหน้า อ่านแล้วชอบมาก เห็นว่าเป็นประโยชน์ก็เลยเอามาแจกให้บรรดาคนที่เข้าฟังนโยบาย (ซึ่งเป็นผู้บริหารระดับกลางถึงระดับสูง) ได้เอาไปอ่าน ซีอีโอบอกว่า วลีเด็ดที่ประทับใจมากในเล่มนี้คือ หัวหน้าต้องเป็นคนที่ลูกน้องอยู่ด้วยแล้วรู้สึกอบอุ่น แต่ไฟลุกโชน พอพูดจบประโยคก็มีเสียงฮืออออออออออ ทั่วทั้งห้องประชุมนะครับ ตัวผมตอนนี้ยังไม่ได้อ่านเพราะติดคิวเล่มอื่นอยู่ ถ้าอ่านแล้วจะเอามาเล่าสู่กันฟังนะครับ

ความคิดจากปรากฎการณ์ “ลูกเทพ”

ปรากฎการณ์ "ลูกเทพ" ที่โด่งดังอยู่ตอนนี้ก็มีข้อดีเหมือนกันนะ มันทำให้หลาย ๆ เรื่องในสังคมไทยที่เกิดมานานจนดูเป็นเรื่องปกติไปแล้วกลายเป็นประเด็นขึ้นมา เพราะลูกเทพมาทำให้มัน "สุดขั้ว" จนเกิดการพูดคุยและถกเถียงกัน อะไรบ้าง? คนบอกว่า คนที่บูชาลูกเทพ มึงน่ะบ้า งมงาย ไร้สาระ มานั่งบูชาตุ๊กตา คนที่บูชาลูกเทพบอกว่า แล้วพวกมึงไหว้พระเครื่อง ศาลพระภูมิ ราหู ปลัดขิก ฯลฯ มึงไม่บ้า?   คนบอกว่า คนที่บูชาลูกเทพ มึงน่ะบ้า เอาตุ๊กตาไปให้พระทำพิธี คนที่บูชาลูกเทพบอกว่า แล้วพวกมึงให้พระเจิมบ้าน เจิมออฟฟิศ เจิมรถยนต์ มอเตอร์ไซค์ ฯลฯ มึงไม่บ้า?   คนบอกว่า คนที่บูชาลูกเทพ มึงน่ะบ้า ตุ๊กตาตัวละเป็นพันเป็นหมื่น ก็ยังซื้อกันได้ คนที่บูชาลูกเทพบอกว่า แล้วพวกมึงซื้อพระเครื่ององค์ละเป็นหมื่น เป็นแสน มึงไม่บ้า?   คนบอกว่า คนที่บูชาลูกเทพ มึงน่ะบ้า เอาข้าว เอาน้ำไปให้ตุ๊กตากิน คนที่บูชาลูกเทพบอกว่า แล้วพวกมึงเอาข้าว เอาน้ำไปถวายศาลพระภูมิ เอาอาหารคาวหวาน ผลไม้ไปถวายพระพุทธรูป... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑