ดูคลิปแล้วย้อนอดีตถึงเครื่องพิมพ์ดีด

      ดูคลิปนี้แล้วนึกย้อนอดีตไปตอนเริ่มทำงานเมื่อปี เอ่อ… ปีอะไรช่างมันเถอะ ตอนนั้นออฟฟิศยังไม่มีคอมพิวเตอร์ ต้องใช้เครื่องพิมพ์ดีดพิมพ์ต้นฉบับส่งให้บ.ก. (ที่ไม่ได้ย่อมาจาก บ้ากาม)เครื่องพิมพ์ดีดที่ใช้ตอนนั้นส่วนใหญ่เป็นโอลิมเปียกระเป๋าหิ้ว ซึ่งเราสามารถวัดระดับความชำนาญ (และความเร่งรีบปิดต้นฉบับให้ทันเดดไลน์) ได้จากเสียงรัวแป้นพิมพ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันปิดเล่มที่เสียงรัวแป้นจะดังกระหน่ำมาก ถ้าใครต้องโทรสัมภาษณ์แหล่งข่าวนี่แทบต้องมุดลงไปคุยใต้โต๊ะโน่น เพราะต้องใช้โทรศัพท์ออฟฟิศที่โต๊ะ เรื่องจะใช้โทรศัพท์มือถือนี่อย่าพูดถึง ตอนนั้นมีออกมาแล้วแต่ราคาตัวละแสน!! เพราะฉะนั้นเจ้าอย่าหวังหลังจากนั้นปีนึงออฟฟิศลงทุนซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์มาใช้ในกองบ.ก. เป็น Macintosh ไม่แน่ใจเรื่องรุ่น แต่น่าจะเป็น Macintosh Plus ซึ่งแม่งเหมือนฝันที่เป็นจริง เพราะตอนใช้คอมพิวเตอร์ครั้งแรกเริ่มหัดโปรแกรมมิ่งจาก Apple II พอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยตอนเรียนก็ยังไม่มีโอกาสได้แตะเครื่อง mac เลยซักที แต่เวลานั้นเศรษฐกิจดีเศรษฐกิจกำลังบูมทำให้มีวาสนาได้ใช้เครื่อง mac ทำงาน ไฮโซสัส 5555พอออฟฟิศซื้อเครื่องคอมพ์มาใช้แล้วนั่นแหละถึงได้ห่างหายจากโอลิมเปียที่รักไปจนแทบจะกลายเป็นของหายาก เป็น rare item ไปนะฮะ… 🤟🤩

เตรียมตัว Work from Home

หนังสือ REMOTE โดย Jason Fried และ David Heinemeier Hansson ตอนที่ดูทรงล่วงหน้าเอาไว้ว่าจะต้อง work from home แน่ ๆ ก็เตรียมหาข้อมูลหาเคสตัวอย่างรอไว้ ปุบปับขึ้นมาจะได้ไม่ล่กนอกจากหาในเน็ตในอะไรแล้ว คนแรกที่นึกถึงก็คือ คุณพี่ Jason จากหนังศุกร์ ๑๓ เฮ้ย ไม่ใช่สิ Jason Fried จาก 37signals (เปลี่ยนชื่อเป็น Basecamp แล้ว) ที่ใช้ work from home มานาน ๒๐ ปีแล้วนะและการ wfh ของ 37signals นี่เป็นแบบขั้นสุดมาก ไม่ใช่แค่อยู่ในเมืองเดียวกันเท่านั้นนะ แม่งข้ามเมือง ข้ามประเทศ ข้ามโซนเวลาไปถึงข้ามทวีปโน่นเลยพี่ Jason เอาประสบการณ์ของตัวเองและของบริษัทมาเขียนเป็นหนังสือเรื่องนี้โดยเฉพาะได้หนึ่งเล่ม ชื่อว่า REMOTE หน้าตาตามภาพด้านล่าง ถือเป็นไบเบิลสำหรับองค์กรที่อยากจะทำอย่างนี้จะได้มาดูแนวทางกันก่อนอุปสรรคใหญ่ข้อนึงที่พี่ Jason บอกว่าทำให้การ wfh... Continue Reading →

บันทึกหลังดู Parasite

เมื่อคืนเพิ่งได้ดู Parasiteนอกจากที่ว่าเป็นหนังเกาหลีที่ได้ออสการ์และเป็นเรื่องเกี่ยวกับความเหลื่อมล้ำ (ไม่ใช่เรื่องของปรสิตหรือเอเลี่ยนอย่างที่คิดไว้ทีแรก) ก็ไม่รู้ข้อมูลไม่รู้พล็อตอะไรของหนังเรื่องนี้เลยดูไปก็เพลิน ๆ มี story ให้ติดตามว่ามันจะไปยังไงต่อ จนมาถึงครึ่งเรื่องเท่านั้นแหละ อห (ที่ไม่ได้ย่อมาจาก โอ้โห)ครึ่งแรกว่าชวนให้ติดตามแล้ว ครึ่งหลังนี่แม่งยกขึ้นไปอีกระดับเลยความรู้สึกแบบนี้เคยเป็นมาแล้วตอนที่ดู L.A. Confidential (เรื่องที่ป้า Kim Basinger ได้ออสการ์จากบทโสเภณีชั้นสูงที่ทำหน้ามาให้เหมือนดาราฮอลลีวูด)ดูไปนี่เดาทางไม่ถูกเลยว่าจะพาไปทางไหน เหตุการณ์กำลังไปทางนึงมึงใส่เข้าไปฉากเดียวแม่งเลี้ยวไปอีกทางเลยการที่หนังเรื่องนี้ได้ออสการ์ Best Picture ส่วนตัวคิดว่าไม่ใช่แค่ความดีงามของหนังเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมา “ถูกเวลา” ด้วย ประเด็นความเหลื่อมล้ำนี่ตอนนี้เริ่มขยายวงขยายการรับรู้สู่วงกว้างขึ้นเรื่อย ๆการที่ได้ออสการ์ก็ถือเป็นอีกหนึ่งแรงบวกที่จะกระจายประเด็นนี้ให้กว้างขึ้นได้อีก อันนี้เป็นเรื่องที่น่ายินดี 🤟ป.ล. ตอนแรกที่เห็นชื่อเรื่องกับโปสเตอร์หนัง Parasite ใจนี่คิดว่าเป็นหนังเอเลี่ยนมาแนวมนุษย์ต่างดาวเข้ามาสิงอยู่ในร่างมนุษย์ ใช้มนุษย์เป็น host โดยที่ตัวเองเป็น parasite งี้ อารมณ์ประมาณ The Astronaut’s Wife ก็เลยเฉย ๆ กะรอดู Big Cinema ก็พอแม่ง ที่ไหนได้… 😂

คลิปฮาวทูจากบังฮาซัน

วันก่อนได้มีโอกาสไปฟังบังฮาซัน #แม่ฉันต้องได้กินกุ้ง มาเล่าประสบการณ์การ Live ขายของบน facebook จากเริ่มต้นว่าต้องเจอปัญหาอะไรมาบ้างและแก้ปัญหามาได้ยังไง อัดคลิปมาบางส่วน แต่ไม่ได้ใส่ลูกเล่นหรือ effect อะไรเลย ใครสนใจลองดูนะครับ... http://www.youtube.com/watch?v=RaYlcdLD7OQ

ฮาวทูจากบังฮาซัน

บังฮาซันเล่าเรื่องการไลฟ์ขายของผ่าน facebookมาครับ บังเล่า บวกมาเล่าต่อ ฮาวทูจากบังฮาซัน เมื่อวันก่อนได้ฟังบังฮาซัน #แม่ฉันต้องได้กินกุ้ง มาพูดเรื่องการค้าออนไลน์ครับ เนื้อหาก็เป็นเรื่องราวของตัวบังว่าเริ่มมาได้ยังไง เจออะไรมาบ้าง เฟลมากี่ครั้ง สุดท้ายทำยังไงถึงเปรี้ยงขึ้นมาได้ เรียกว่าเป็น ฮาวทูแบบบัง เป็นฮาวทูที่มาจากประสบการณ์ตรง เล่นจริง เจ็บจริง รวยจริง บังเล่าไปก็หยอดมุขไป ฟังกันสนุกสนานเฮฮา ลองเก็บเนื้อหาแล้วสกัดออกมาเป็นข้อ ๆ ได้ประมาณนี้ครับ ข้อแรก คิดแล้วต้องลงมือทำ บังบอกว่า ถ้าคิดแล้วไม่ทำ มันก็ยังเป็นแค่แผนอยู่อย่างนั้น จะคิดวางแผนให้ดีให้ตายยังไง แต่ไม่ลงมือทำมันก็ไม่เกิด บังบอกหลายคนที่คิดแล้วไม่ทำเพราะกลัวว่าสิ่งที่คิดไว้ยังไม่ดีพอ ไม่ดีพร้อม ขอคิดให้เพอร์เฟกต์ก่อน ปัญหาคือกว่าจะมั่นใจกล้าทำเวลาและโอกาสก็ผ่านไปแล้ว หรืออาจมีคนอื่นทำไปก่อน ที่สำคัญคือ ถ้าเราทำวันนี้ เราได้รู้วันนี้เลยว่ามันเวิร์กหรือไม่เวิร์ก ต้องปรับอะไร ต้องแก้ยังไง ถ้ายังไม่ทำก็ยังไม่รู้ ได้แต่มโนเอา เพราะฉะนั้น คิดแล้วต้องลงมือทำครับ ข้อสอง ต้องอดทน เพราะความสำเร็จไม่ได้มาตั้งแต่ครั้งแรก เห็นบังดังขนาดนี้ ไลฟ์ทีคนดูเป็นพันเป็นหมื่น ขายได้เป็นแสนขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าอยู่ ๆ ก็ทำได้เลยนะครับ ก่อนหน้านี้บังเคยไลฟ์ขายสินค้าตัวอื่นมาก่อน มีคนดูไม่กี่คน... Continue Reading →

น้องขาว โป่งแยง จากเมื่อครั้งไปงานวิ่ง PYT100 / 2019

ไปเจอน้องขาวที่โป่งแยง เชียงใหม่ เมื่อครั้งไปงานวิ่ง PYT100 / 2019 เมื่อปลายปีที่แล้วนั่นแหละ (อ่านรีวิวงานวิ่งที่ว่าได้ที่นี่ -> บันทึก PYT100 / 2019 : ใครอกหักที่ A12 มากองกันตรงนี้ ) http://www.youtube.com/watch?v=yW0bnsL41Fo  

บันทึก PYT100 / 2019 : ใครอกหักที่ A12 มากองกันตรงนี้

มาครับ บันทึก PYT 100 / 2019 ฉบับเขียนใหม่ เพราะเวอร์ชั่นแรกเขียนไปอ่านไปแล้วแม่งหล่อเกิ๊น ไม่ใช่ตัวเอง เอาใหม่ ต้องเขียนใหม่ เรา (หมายถึงพี่กับคุณแม่พดด้วง) คุยกันตั้งแต่ช่วงปลายปีที่แล้วว่า ถ้าเราจบฟูลแรกที่จอมบึงมาราธอนแล้วเราจะย้ายค่ายเปลี่ยนไปวิ่งเทรลกันบ้าง พอจบฟูลที่จอมบึงได้เรียบร้อยเมื่อเดือนมกราคมก็เลยมาตั้งเป้ากันว่า ถ้ามาสายเทรลก็อยากจะจบร้อยโลสักครั้งในชีวิต หลังจากหาข้อมูลแล้วก็ฟันธงว่า โป่งร้อยนี่ล่ะวะที่จะเป็นเป้าหมายของเรา ด้วยเหตุผลว่าเป็นเทรลร้อยโลที่เหมาะกับมือใหม่ที่สุด ผู้จัดดี สนามไม่ยากเกินไป เวลาที่ให้อยู่ในวิสัยที่จะจบได้ ถึงขนาดมีคนบอกว่า เดินยังจบ!! ระยะที่เราเคยวิ่งจบไกลที่สุดอยู่ที่ ๕๐ โล มาครั้งนี้โดดพรวดขึ้นมาเป็นร้อยโลทำให้เราต้องเตรียมตัวมากกว่างานอื่นก่อนหน้านี้ ซึ่งเรื่องเตรียมตัวนี่ไม่ใช่ปัญหาเพราะแม่พดด้วงทุบโต๊ะเปรี้ยง!! ออกนโยบาย ชิม ช็อป ใช้ เฮ้ยยย นโยบาย “ใช้เงินแก้ปัญหา” อะไรที่ใช้เงินแล้วจบได้ก็จ่ายไป ทั้งอุปกรณ์ รองเท้า เสื้อผ้า ฯลฯ และอะไรที่ใช้เงินแล้วช่วยลดเวลาให้เราได้ เราก็จ่ายไป ส่วนเรื่องการซ้อม บอกเลยว่างานนี้ซ้อมมากที่สุดตั้งแต่เริ่มวิ่งเทรลมา (เหรอออออออออ...) งานนี้ระยะร้อยโลกับ ๗๐ โลปล่อยตัวที่ Botanic Resort ส่วนเส้นชัยอยู่ที่ Flora Creek... Continue Reading →

ประสบการณ์มนุษย์เงินเดือนฝ่าวิกฤติต้มยำกุ้ง

เผื่อจะเป็นประโยชน์ในวันข้างหน้า แต่หวังว่าจะไม่มีใครต้องเจอนะฮะ ๑. ตั้งสติให้มั่น เตือนใจตัวเองไว้ว่า นี่เป็นช่วงเวลาไม่ปกติ มันจะ (โคตร) เหนื่อยกายเหนื่อยใจ แต่สุดท้ายมันจะผ่านไป อย่าท้อ เสียอะไรเสียไป ใจอย่าเสีย ๒. ทำรายการรายรับ-รายจ่ายให้พร้อม ยึดหลักการ ลด - ละ - เลิก อย่างน้อยซักสาม scenario - ถูกตัดเงินเดือน ๑๐% จะลดอะไร จะเลิกอะไร - ถูกตัดเงินเดือน ๓๐% รายการไหนที่จะโดน ฝืนใจแค่ไหนก็ต้องตัด - ถูกเลิกจ้าง ลืมไลฟ์สไตล์เดิม ๆ ไปได้เลย นี่แม่งต้องเข้าโหมด survive แล้ว ต้องอยู่ให้ได้ด้วยค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด เพื่อประคองตัวไปให้นานที่สุด ก่อนจะได้งานใหม่ รายการ ลด - ละ - เลิก พวกนี้ของใครของมันนะครับ อยู่ที่ไลฟ์สไตล์ของแต่ละคน อันนี้ต้องประเมินตัวเอง ถามว่า ทำไมต้องคิดตั้งแต่ตอนนี้?... Continue Reading →

อย่าคิดว่าจะชนะเจ้ามือแชร์ลูกโซ่

เรื่องแชร์ลูกโซ่ (ในภาพรวมนะ ไม่ได้เจาะจงถึงเคสไหน) เอาจริง ๆ จะมีผู้เสียหายที่เป็นผู้เสียหายจริง ๆ ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร เข้ามาเพราะอยากได้ผลตอบแทนเกินจริง นี่เป็นกลุ่มนึง และจะมีอีกกลุ่มนึง กลุ่มนี้รู้แหละว่าไอ้เนี่ยเป็นแชร์ลูกโซ่ แต่เชื่อว่าตัวเองจะ beat the system ได้ เชื่อว่าตัวเองสามารถเข้าเร็วออกเร็ว ทำกำไรได้ก่อนที่เจ้าจะหนี (เจ้า ในที่นี้คือ เจ้ามือ นะฮะ เข้าใจเนอะ) เปรียบเหมือนคนเล่นหุ้นปั่น รู้ว่าตัวนี้เจ้ากำลังปั่น แต่คิดว่าตัวเองเร็วพอ เข้าเร็วออกเร็ว ออกได้ก่อนที่เจ้าจะเท ซึ่งสุดท้ายก็รอดบ้างมอดไหม้ไปบ้างนะครับ If it’s too good to be true then it probably is! ดำรงชีวิตอย่างมีสติและระมัดระวัง ด้วยรักจากใจหนุ่มใหญ่วัยเกรียนย่านบางบัวทองนะฮะ... 😊

Blog at WordPress.com.

Up ↑