หนังสือที่ CEO แจกให้อ่าน (๒๕๖๒)

จงเป็นคนฉลาดที่บริษัทขาดไม่ได้

วันนี้มาฟังนโยบายประจำปี ๒๕๖๒ ลงชื่อแล้วทีมงานแจกหนังสือก่อนเข้าห้องคือเล่มตามภาพด้านบน

นั่นแหละ จงเป็นคนฉลาดที่บริษัทขาดไม่ได้ นะจ๊ะ… ❤

ประสบการณ์งานวิ่งจอมบึงมาราธอน ครั้งที่ ๓๔

เหรียญและเสื้อ Finisher งานจอมบึง ครั้งที่ ๓๔

เพิ่งไปวิ่งฟูลมาราธอนแรกที่จอมบึงมาราธอนมาเมื่อวันอาทิตย์ นั่งไล่เรียงสิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็นและสิ่งได้ยินได้ฟังจากผู้ประสบเหตุเอามาสรุปให้กัน เผื่อเป็นข้อมูลสำหรับใครที่จะไปปีหน้า (รวมทั้งคณะผู้จัดงานถ้าเกิดผ่านมาเห็น) ไม่รู้ว่าแบบนี้จะเรียกรีวิวมั้ย

๑. เริ่มที่การสมัครก่อนเลย งานจอมบึงถือเป็นงานใหญ่ระดับประเทศ มีนักวิ่งสนใจไปวิ่งจำนวนมากและมากขึ้นทุกปี (ได้ยินว่าปีนี้ปาเข้าไปถึงหมื่นห้าพันคน) แต่คนสมัครเยอะกว่านั้นอีกมาก แต่ไม่ต้องรีบ เพราะไม่ได้ใช้วิธีมาก่อนได้ก่อนแต่ใช้การสุ่มเลือก หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ล็อตโต้ (Lotto) ซึ่งถ้าไม่มีเส้น หรือไม่ได้เป็นแวดวงสปอนเซอร์ก็หมั่นสะสมแต้มบุญเก็บไว้เยอะ ๆ ทำบุญบริจาคอะไรบ้างเพื่อว่าเวลาสุ่มขึ้นมาจะได้มีชื่อเราติดกลุ่มไปด้วย

แต่เพื่อความไม่ประมาท ใครที่รู้ตัวว่าไม่ค่อยมีดวงด้านนี้ก็ยังมีอีกวิธี (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าปีหน้าจะยังมีอยู่มั้ยนะ ต้องคอยติดตามข่าวเอา) คือ หลังจากที่สมัครงานจอมบึงไปแล้วและยังไม่ประกาศผลล็อตโต้ จะมีงานวิ่งอีกงานของจอมบึง ชื่อว่า งานวิ่งฮาล์ฟมาราธอนโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช จอมบึง ซึ่งในปีที่ผ่านมาจัดเป็นครั้งแรกและก็คงมีคนสมัครน้อย ก็เลยมาจัดโปรโมชั่น ใครที่สมัครฟูลฯ งานจอมบึงเอาไว้ถ้ามาวิ่งฮาล์ฟงานนี้จบภายใน ๒:๔๕ ชั่วโมง ได้โควต้าไปฟูลฯ จอมบึงแน่นอน

นั่นแหละ แต่ด้วยความที่งานนี้ปีที่แล้วจัดได้ดีมาก (อ่านรีวิวได้ที่นี่นะ ประสบการณ์งานวิ่งฮาล์ฟมาราธอนโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช จอมบึง ราชบุรี ๒๕๖๑ ) กระแสตอบรับดีสุด ๆ ก็เลยไม่รู้ว่าปีนี้จะมีโปรฯ อย่างปีที่แล้วอีกรึเปล่า ต้องคอยติดตาม facebook ของงานดูนะ

๒. ที่พัก บอกเลยหายากสัส ๆ เพราะคนไปเป็นหมื่นอย่างที่บอก เพราะงั้นใครที่ฟันธงว่าจะไปแน่ ๆ พอรู้วันจัดงานแล้วรีบจองรีบจ่ายมัดจำเลย ไม่ต้องกลัว ถ้าไม่ได้ล็อตโต้มีคนรับต่อแน่นอน แต่ปีนี้เห็นคนมาให้ข้อมูลว่ามีคนในพื้นที่ชิงเหมาห้องเก็บไว้ก่อนแล้วมาปล่อยทำกำไรกันด้วย ถ้าเป็นงานบุรีรัมย์ กูจะฟ้องลุงเน แต่งานนี้ไม่รู้จะฟ้องใคร เพราะฉะนั้นก็เล็งกันดี ๆ ส่วนใครที่กะไปนอนเต๊นต์ก็เผื่อใจไว้นิดนึง คนมันเยอะ ร้อยพ่อพันแม่ มีเสียงดัง มีกินเหล้า อาจทำให้นอนไม่หลับได้ ต้องประเมินตัวเองดู

๓. การรับบิบ เลือกได้ว่าจะให้ส่งไปรษณีย์หรือมารับเอง จากประสบการณ์แนะนำว่า ถ้ามีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ไม่เคยมีประวัติของที่ส่งมาหาย ก็ให้เขาส่งไปรษณีย์มาเถอะ ยอมเสียค่าส่งไป เพราะบรรยากาศวันรับบิบวุ่นวายชิบหาย ต้องไปเข้าคิวเอาเลขก่อนแล้วมารอเรียกอีกที เสียงก็ดังฟังไม่รู้เรื่อง ยอมเสียเงินค่าส่งไปรษณีย์ไปเหอะ อย่ามาปวดหัว ใช้เงินแก้ปัญหา สวย ๆ

๔. ที่จอดรถ ปีนี้มีที่จอดรถ ๑๕ จุด แต่ที่จอดในราชภัฏจอมบึงขนาดไม่ใหญ่ จุได้ไม่มากและส่วนมากก็เต็มเร็ว เพราะคนที่นอนเต๊นต์ก็จะรีบมาจองที่จอดกัน การจอดรถในราชภัฏต้องระวัง “ลิง” แม่งอย่างเยอะ แล้วมันไม่อยู่นิ่ง มีขึ้นไปนั่งบนหลังคาบนฝากระโปรงรถ มีบางตัวแม่งซนไปดึงเสาอากาศ ที่ปัดน้ำฝนเล่นด้วย ใครจะจอดตรงไหนก็ระวังด้วย

ส่วนใครที่เล็งจุดจอดนอกราชภัฏ ต้องระวังเรื่องรถรับส่งที่จะพาไปจุดสตาร์ต เพราะปีนี้มีนักวิ่งหลายคนที่มาจุดสตาร์ตไม่ทันเวลาปล่อยตัวอันเนื่องมาจากรถรับส่งมาช้า บางคนรออยู่เกินครึ่งชั่วโมงก็มี เพราะฉะนั้นถ้าจะให้ดี หาที่พักใกล้ ๆ งานแล้วเดินมาก็จะลดความเสี่ยงไปได้ แค่วิ่งก็เหนื่อยแล้ว อย่ามาเหนื่อยลุ้นไปให้ทันวิ่งอีกเลย

๕. การปล่อยตัว ระยะฟูลฯ ตรงเวลา ไม่เลต มีแยกบล็อกนักวิ่ง A B C D E แต่ก็นั่นแหละ เขากั้นไว้แล้วก็ยังมีแทรก มีมุด ขยับมาอยู่หน้า ๆ กัน

๖. อุโมงค์น้ำ ปล่อยตัวมาได้ไม่เกิน ๒๐๐ เมตร มีอุโมงค์น้ำ ไม่รู้จะรีบไปไหน เพิ่งปล่อยตัว เวลาตีสี่ ยังไม่ร้อน แต่ตอนจะเข้าเส้นชัยแม่งวิ่งปิ้งย่างมาตั้งนาน น่าจะเอาอุโมงค์น้ำมาไว้ตรงนี้

๗. เส้นทางวิ่ง วิ่งถนนลาดยาง มีบางจุดอาจจะขรุขระบ้างตามสภาพถนนเมืองไทยอ่ะนะ อันนี้เข้าใจไม่ว่ากัน บางจุดอาจจะมีไฟสลัว ๆ เห็นมีบางคนติเรื่องนี้ แต่โดยส่วนตัวไม่ติดใจ วิ่งไปมีเนินซึม ๆ ยาว ๆ พอให้ได้ออกกำลังขาเปลี่ยนบรรยากาศ แต่พอช่วงสายแดดออกนี่ปิ้งย่างกันยาวเลย ใครกลัวแดดเตรียมทากันแดดหรือปลอกแขน ผ้าบัฟไปด้วย

๘. จุดให้น้ำ เกลือแร่ ผลไม้ ถี่ยิบ นี่ต้องชม ปกติงานอื่นเขามีทุกสองกิโลฯ นี่บางช่วงแทบจะทุกกิโลฯ เพราะนอกจากของงานแล้วยังมีของพี่ป้าน้าอา ของผู้ใหญ่บ้านมาตั้งจุดแจกด้วย มีพี่ผู้หญิงมาตั้งโต๊ะแจกกล้วยแขกมันทอดด้วย ขอบคุณมากครับพี่ ๆ

๙. กองเชียร์ เรื่องนี้เป็นจุดเด่น จุดขายของงานจอมบึงมาตลอด ที่อยากไปจอมบึงส่วนนึงก็เพราะเสียงร่ำลือเรื่องนี้แหละ แต่ไปเจอจริง ๆ แล้วไม่รู้เหมือนกันแฮะ แล้วแต่ความคิดแต่ละคนก็แล้วกันนะ แต่ขอบคุณน้อง ๆ กองเชียร์มาก ๆ ครับ

๑๐. ทีมเจ้าหน้าที่การแพทย์ จัดเต็มมาก มีสเปรย์ มีครีมพร้อม มีทีมช่วยนวดเยอะมาก ที่จบมาได้นี่ต้องขอบคุณทีมนวดเป็นพิเศษ ขอบคุณทีมนวดทุกจุดมากครับ

๑๑. คัตออฟ งานปีนี้ขยับเวลาคัตออฟเป็น ๗ ชั่วโมง เป็นดราม่าในโลกออนไลน์ทั้งก่อนแข่งและหลังแข่ง ส่วนตัวไม่เห็นด้วยกับกรณีที่ทีมงานผู้จัดขนนักวิ่งขึ้นรถมาปล่อยให้วิ่งต่อให้ทันคัตออฟ และได้รับเหรียญรับเสื้อ Finisher อยากให้เป็นงานที่ได้มาตรฐานจริง ๆ คัตออฟก็คัตออฟสิวะ วิ่งไม่จบ โดน DNF มันก็เป็นเสน่ห์ เป็นความท้าทายให้กลับมาใหม่นะ

๑๒. การรับเหรียญรับเสื้อ Finisher หลังเข้าเส้นชัย โอเค แต่คูปองอาหารไม่โอเค ไม่มีป้ายหรือสัญลักษณ์บอก แทบไม่เห็น

๑๓. อาหารหลังงาน มีเยอะ อันนี้ดี ไม่มีปัญหา แต่สลัดหมด เอาคูปองไปแลกอย่างอื่นก็ไม่ได้ เลยไม่ได้ใช้ไปหนึ่งใบ แต่สถานที่ตรงซุ้มอาหารเล็กไปนิดเมื่อเทียบกับจำนวนนักวิ่งและร้อน

๑๔. ไม่มีป้ายบอกจุดปริ้นต์ผลการแข่งขัน นึกว่าต้องไปปริ้นต์จากเน็ต จนเห็นคนเดินถือมาต้องถามถึงรู้ว่ามี

๑๕. เรื่องความสวยงามของเสื้อและเหรียญ อันนี้นานาจิตตัง ไม่ได้ซีเรียสกับเรื่องนี้ แต่เจอปัญหาเสื้อวิ่งบาดหัวนมเลือดซิบ พลาดเองที่ลืมป้ายวาสลีนมา

๑๖. ขอจบด้วยเรื่องไฮไลต์ส่วนตัวที่เป็นสาเหตุให้อยากไปฟูลที่จอมบึง คือ มีหลวงพ่อมาพรมน้ำมนต์ให้นักวิ่งที่ระยะ ๒๑ โล ตอนแรกฟังคุณภรรยาเล่าถึงงานจอมบึงก็เฉย ๆ พอเล่ามาถึงว่ามีหลวงพ่อมาพรมน้ำมนต์ด้วยนะ กูซื้อเลย!! ปักธงเลยว่า ฟูลแรกกูต้องที่นี่ ตอนวิ่งมาเจอหลวงพ่อนี่ขอสองรอบเลย รับรอบแรกก่อนแล้วย้อนกลับมาให้น้องนวดเข่า แล้วกลับไปรับน้ำมนต์อีกรอบ สบายใจ

พอล่ะนะ ยาวเกินไปแล้ว ถ้านึกอะไรออกค่อยมาเติมเพิ่มอีกทีละกัน เลิฟ เลิฟ ❤

ทำสวนมะม่วงหาว มะนาวโห่ เข้าตลาดหุ้น

มะม่วงไม่รู้หาว มะนาวไม่รู้โห่

มะม่วง (ไม่รู้) หาว มะนาว (ไม่รู้) โห่ ปลูกมาสี่ห้าปี ปีนี้ออกลูกเยอะสุดล่ะ เห็นว่าเก็บแล้วต้องปล่อยให้ลืมต้นซักสองวัน เช้านี้เลยแบ่งเก็บมาส่วนนึงก่อน

นี่เห็นว่าราคาดี ตั้งใจว่าอีกหน่อยจะไปปลูกขาย เป็นมะม่วง (ไม่รู้) หาว มะนาว (ไม่รู้) โห่ ออร์แกนิก ใช้ ai ควบคุมการปลูก ใช้โดรนเก็บเกี่ยวผลผลิต ตามนโยบาย Thailand 0.4 เฮ้ย 4.0 เลย แล้วแปรรูปเพิ่มมูลค่า ใช้อีคอมเมิร์ซส่งออกต่างประเทศนะ เสร็จแล้วเสนอพวกเวนเจอร์แคปฯ เอาเงินมาขยาย ซื้อที่ปลูกเพิ่ม

รอสักพัก สร้างสตอรี่ดี ๆ จังหวะเศรษฐกิจบูม หา FA เชี่ยว ๆ อันเดอร์ไรต์เก๋า ๆ หน่อย ปั้นเข้าตลาดหุ้น

ทีนี้ล่ะมึงเอ๊ยยยยยยยยย ได้รวยติดอันดับ Forbes แถมได้ออก “อายุน้อยร้อยล้าน” แม่มยิ่งกว่าฝันที่เป็นจริงอีก 5555555

ใครสนใจอยากเข้าร่วมตั้งแต่เนิ่น ๆ จะได้รวยไปด้วยกัน อินบอกซ์มานะ เดี๋ยวส่งเลขบัญชีไปให้ เริ่มตั้งแต่วันนี้ได้เป็นระดับโคตรมงกุฎเพชรทับทิมสยามแน่นอน ชิตังเม โป้ง รวยยยยยยยยย นะจ๊ะ

.

.

.

แค่นี้นะ คุณภรรยาเรียกกินยาแล้ว…

ประสบการณ์วิ่งงานเขาชะโงกซูเปอร์ฮาล์ฟมาราธอน ๒๕๖๑

เขาชะโงก ซูเปอร์ฮาล์ฟ มาราธอน ๒๕๖๑

วันอาทิตย์ที่ ๔ พฤศจิกายนที่ผ่านมาไปวิ่งงานเขาชะโงกซูเปอร์ฮาล์ฟมาราธอนมาครับ งานนี้จัดที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (นายร้อยจ.ป.ร.) ที่เขาชะโงก นครนายก

งานนี้เป็นงานอินดี้มาก เริ่มตั้งแต่ระยะทาง มี ๑๐ ๑๖ และ ๓๒ กิโลเมตร นอกจากระยะแรกแล้ว ระยะที่เหลือจะฮาล์ฟก็ไม่ฮาล์ฟ จะฟูลก็ไม่ฟูล ก้ำกึ่งมันหยั่งงี้แหละ ต่อมาก็คือ วิธีการสมัคร งานอื่นเขาสมัครผ่านเว็บบ้าง สมัครตามสถานที่ที่กำหนดบ้าง งานนี้สมัครทาง inbox ของ facebook 5555 เอากับเขาดิ (จริง ๆ ก็มีให้สมัครตามสถานที่นะ แต่ถ้าช่วงแรกสมัครทาง inbox อย่างเดียว) แล้วในเพจไม่มีอะไรบอกทั้งนั้น ต้องไล่อ่านเอา คลำทางเอาเอง ประมาณว่าถ้าอยากมาพี่ต้องพยายาม 5555

จุดเด่นของงานนี้ที่น่าจะเป็นที่สุด ยังไม่เห็นที่งานไหน (ถ้ามีก็ขออภัย ฝากแจ้งมาด้วยนะครับ) คือ เป็นงานเดียวที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานถ้วยรางวัลและมาพระราชทานถ้วยรางวัลด้วยพระองค์เอง และได้มีการอัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ของท่านไว้ที่เหรียญที่มอบให้กับนักวิ่งที่เข้าเส้นชัยทุกคน และที่เสื้อนักวิ่งยังมีภาพลายเส้นฝีพระหัตถ์ นอกจากนี้ นักวิ่งยังสามารถเฝ้ารับเสด็จพระองค์ได้อย่างใกล้ชิดอีกด้วย

เขาชะโงก ซูเปอร์ฮาล์ฟ มาราธอน ๒๕๖๑

ในขณะที่เส้นทางวิ่งระยะ ๓๒ กิโลเมตรของงานนี้ก็ขึ้นชื่อเลื่องลือกันมากว่า หากผ่านเนินที่งานนาวิกฯ มาแล้ว ก็สมควรมาลองเนินเขาชะโงกดูบ้าง

ด้วยเหตุผลหลายประการที่ว่ามา ทำให้มีนักวิ่งมาเข้าร่วมงานนี้กว่า ๑๕,๐๐๐ คน มากที่สุดตั้งแต่ที่เคยจัดมา แม้จะจัดชนกันกับงานบางแสน ๔๒ ซึ่งเป็นงานใหญ่ระดับประเทศอีกงานนึงก็ตาม

จากที่ได้ไปวิ่งมา ขอคอนเฟิร์มว่า เส้นทางวิ่งของงานนี้ดีจริง ปล่อยตัวมาได้สองกิโลฯ ก็เจอเนินแรก เนินชัน ๆ ยาว ๆ พอขึ้นสุดขาลงก็ลงกันยาว ๆ ติดเบรคกันน่าดู แต่เนินแรกนี่ยังไม่เท่าเนินสอง ตรงก่อนถึงจุดให้น้ำกิโลฯ ที่ ๑๔ เป็นช่วงวิ่งขึ้นเขาฝาละมี (ในแผนที่ชื่อนี้จริง ๆ ไม่ได้ตั้งเอง) จุดนี้แรงดึงดูดเป็นศัตรูกับเรามาก ออกแรงมากแต่ทำไมตัวมันเหมือนไม่ไปข้างหน้าเลยวะ? พอพ้นเนินก็ถึงจุดให้น้ำพอดี ขอบคุณพี่ ๆ มาก (ดูกราฟความชันได้จากภาพประกอบนะครับ)

เขาชะโงก ซูเปอร์ฮาล์ฟ มาราธอน ๒๕๖๑

พูดถึงจุดให้น้ำ นี่เป็นอีกเรื่องที่ต้องชมเพราะมีอยู่ตลอดทาง ไม่ขาด หลายจุดมีแตงโมให้บริการด้วย

การปิดถนนของงานนี้ ยิ่งกว่า ๑๐๐% อีก ปีอื่นเป็นแบบนี้หรือเปล่าไม่รู้ แต่ปีนี้อาจจะเป็นเพราะมีเจ้านายมาร่วมวิ่งด้วย เลยมีอาสาสมัคร เจ้าหน้าที่มูลนิธิ ตำรวจ นักเรียนนายร้อย ยืนคุมตลอดเส้นทาง ยืนคุมหน้าบ้านทุกบ้านเลย ปลอดภัยแน่นอน

งานนี้เนื่องจากผู้จัดไม่ใช่บริษัทมืออาชีพ หลายอย่างในงานก็อาจจะไม่ครบถ้วนหรือตกหล่นไปบ้าง ก็อยู่ที่ว่าใครจะซีเรียสกับเรื่องไหน เช่น งานนี้ไม่มีชิปจับเวลานะครับ นักวิ่งต้องจับเวลาเอาเอง จะใช้นาฬิกาหรือโทรศัพท์มือถือก็ตามสะดวก pacer ก็ไม่มีนะครับ อยากจบเวลาเท่าไหร่นักวิ่งคุมเพซเอาเอง ต้องกระตุ้นตัวเอง

ใครที่อยากมีภาพเยอะ ๆ วิวสวย ๆ งานนี้อาจผิดหวัง เพราะช่างภาพส่วนมากมาตั้งกล้องรออยู่ในบริเวณโรงเรียนนายร้อยที่กิโลฯ ๒๗ – ๒๘ (ของระยะ ๓๒ โล) ไปแล้ว ทำให้วิวถ่ายกับภูเขา ท้องนา พวกนี้ไม่น่าจะมี ยกเว้นจะถ่ายกันเอง

อีกเรื่องคือ อาหารหลังงานเหมือนจะมีน้อยไปหน่อย นักวิ่งระยะ ๓๒ โลเข้าเส้นชัยมาก็แทบไม่เหลืออะไรแล้ว

อย่างที่บอกข้างต้นว่า เรื่องพวกนี้อยู่ที่ว่าใครจะซีเรียสกับเรื่องอะไร ถ้าดูแล้วว่าประเด็นพวกนี้เราไม่ซีเรียส ก็ถือเป็นงานที่อยากแนะนำให้มาวิ่งกันครับ

คำแนะนำสำหรับคนที่จะมาก็คือ ซ้อมให้ถึง ถ้าเป็นไปได้ก็ซ้อมเนินมาด้วยครับ จะดีมาก

เขาชะโงก ซูเปอร์ฮาล์ฟ มาราธอน ๒๕๖๑

คำแนะนำนี้ได้มาด้วยประสบการณ์ตรงของผมเอง ก่อนมางานนี้ก็ซ้อมลองรันระยะนี้มาแล้วมั่นใจว่าเอาอยู่แน่นอน แต่ไม่ได้ซ้อมเนินมาเลย เพราะไม่รู้จะไปซ้อมที่ไหน

ตอนวิ่งจริงเวลาถือว่าใช้ได้ (สำหรับตัวเอง) ๒๔ โลแรกเพซเฉลี่ยอยู่ที่หกต้น ๆ แต่พอขึ้นเนินสุดท้ายช่วงปลายโล ๒๔ เกิดเจ็บเข่าขวาแปล๊บบบบบขึ้นมาอยู่ก่อนถึงจุดให้น้ำนิดเดียว ถามถึงสเปรย์ที่จุดให้น้ำ ไม่มี ชี้ไปที่จุดแพทย์พยาบาลที่อยู่ถัดไปอีกนิด ค่อย ๆ เดินไปปรากฏว่า สเปรย์หมด ได้ครีมมาแทน เอาก็เอาวะ ทาครีมแล้วนวดต่ออาการเหมือนจะดีขึ้น ลองจ็อกเบา ๆ ก็ไม่ไหว อาการแปล๊บมาทุกครั้งที่ลงเท้าขวา

เหลืออีกเจ็ดโลจะถึงเส้นชัย เอาไงดี กูมาขนาดนี้แล้ว ไม่ DNF แน่นอน เดินเอาก็ได้วะ ช่วงแรก ๆ ที่เดินปวดใจมากที่เห็นเพื่อนนักวิ่งแซงเราไปทีละคน ทีละคน แต่แค่แป๊บเดียวก็เปลี่ยนมาโฟกัสกับการเดินของตัวเอง

เดิน ๆ อยู่เหมือนอาการจะดีขึ้น ลองจ็อกดูก็ไม่ไหว ต้องเดินต่อ แม่งเริ่มสายแล้วด้วย แดดก็แรง ไปเร็วก็ไม่ได้ เดินจนมาเข้าประตูโรงเรียนนายร้อย โอ้โห รถติดกันยาววววว นักวิ่งที่เข้าเส้นชัยแล้วเริ่มทยอยกลับ เราก็เดินเขยก ๆ ไป เพื่อนนักวิ่งก็แซงไป หลายคนให้กำลังใจ บอกอีกนิดเดียว (มีหลายคนที่ผมขอบคุณไม่ทัน ขออนุญาตขอบคุณไว้ตรงนี้นะครับ) แล้วพวกช่างภาพก็มาอยู่กันแต่ตรงนี้นะ ตอนกูวิ่งดี ๆ นี่ไม่มีเลย พอกูเดี้ยงล่ะมีเพียบ

เดินต่อมาจนเข้าเส้นชัย ดูเวลาแล้วก็เสียดาย ถ้าไม่เดี้ยงคงสนุกกว่านี้ แต่ถ้ามองในแง่ดี นี่เป็นเจ็ดกิโลฯ ที่ได้อยู่กับตัวเองล้วน ๆ โฟกัสอยู่กับการเดินทีละก้าว ไม่ได้คิดถึงอะไรอย่างอื่นเลย ไม่มีความรู้สึกท้อ ไม่ได้เร่งอยากจะให้ถึงเร็ว ๆ แปลกดี

ถ้าให้สรุปประสบการณ์ครั้งนี้ น่าจะเป็น “เหมือนจะชนะแต่แพ้ เหมือนจะแพ้แต่ชนะ”

เจอกันงานหน้าครับ… ❤

เขาชะโงก ซูเปอร์ฮาล์ฟ มาราธอน ๒๕๖๑

ประสบการณ์งานวิ่งฮาล์ฟมาราธอนโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช จอมบึง ราชบุรี ๒๕๖๑

chombueng crown prince hospital half marathon 2018

เมื่อวานนี้ไปลงงานวิ่งระยะฮาล์ฟมาราธอนมาครับ ชื่องาน ฮาล์ฟมาราธอนโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช จอมบึง เป็นงานเล็ก ๆ จัดครั้งแรก โดยทีมงานชาวบ้านในท้องถิ่นจัดกันเอง คิดว่าไม่ได้ใช้ออแกไนเซอร์ที่ไหน แต่คงมีทีมงานที่มีประสบการณ์และโนว์ฮาวจากการจัดงานจอมบึงมาราธอนมาช่วย หรือดีไม่ดีอาจจะเป็นทีมนั้นมาจัดเองเลยหรือเปล่าไม่รู้

เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา ผมสรุปให้ก่อนเลยว่างานนี้เป็นยังไง เผื่อใครที่พลาดปีนี้และเป็นข้อมูลสำหรับตัดสินใจในปีหน้า

งานนี้จัดปีนี้ครั้งแรก สรุปรวมความดีงามและความประทับใจเอาไปเลย สี่ดาวครึ่ง

อะไรที่ดีงามบ้าง

๑. บรรยากาศ -> ติ๊ดชึ่งมาก ได้ฟีลความสนุกแบบคนไทยต่างจังหวัด กองเชียร์พร้อม ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ มีประดับไฟแบบงานวัดต่างจังหวัด บวกคะแนนพิเศษตรงที่มีหลวงพ่อมาให้น้ำมนต์ด้วย แถมอากาศดี ช่วงแดดออกก็ไม่ร้อนมาก
๒. เส้นทางวิ่ง -> มีทั้งถนนราดยางและถนนลูกรัง ได้บรรยากาศเทรลเล็ก ๆ บางช่วงวิ่งผ่ากลางไร่อ้อย มองไปทางซ้ายมีภูเขาตั้งตระหง่าน วิวดีมาก บางช่วงวิ่งเข้าหมู่บ้าน มีพี่ป้าน้าอาหอบลูกเด็กเล็กแดงออกมายืนเชียร์
๓. การปิดถนน -> ไม่ ๑๐๐% แต่เนื่องจากเส้นทางวิ่งส่วนใหญ่เป็นถนนสายเล็ก สายรอง ประกอบกับพี่ป้าน้าอาน่าจะให้ความร่วมมือกันอย่างดี ตลอดทั้งเส้นทางเจอรถไม่เกินห้าคัน
๔. จุดให้น้ำ-เกลือแร่ -> พร้อมจนไม่รู้จะพร้อมยังไง กลางไร่อ้อยก็ยังมี บางจุดมีทองหยอดจิ้มไม้รอให้หยิบกินได้เลย แตงโมพร้อม เห็นว่าบางจุดมีกล้วยตากด้วย ถุงขยะ มีวางรอพร้อม ถ้านักวิ่งทิ้งไม่ลงถังมีทีมงานเก็บใส่ให้เรียบร้อย
๕. เจ้าหน้าที่ด้านการแพทย์ -> มีกระจายตามระยะ สเปรย์พร้อม บางจุดมีมอเตอร์ไซค์พร้อม
๖. เพซเซอร์ -> ชุดอื่นไม่รู้ แต่ชุดสองชั่วโมงเวลาเป๊ะ และคิดว่าชุด ๒.๔๕ ที่สำคัญที่สุดก็น่าจะเป๊ะด้วยเหมือนกัน
๗. ระบบชิปจับเวลา + พิมพ์ผลการแข่งขัน -> ใช้ชิปจับเวลา มีจุด check point ระหว่างทาง ไม่ต้องรับหนังยาง เข้าเส้นชัยแล้วพิมพ์ผลการแข่งขันไม่ต้องรอนาน ระบบไม่ล่ม
๘. การรับเหรียญ -> รับเหรียญจากพานหน้าพระบรมฉายาลักษณ์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๑๐ (ถ้วยรางวัลเป็นถ้วยพระราชทานด้วยนะ)
๙. อาหารหลังเข้าเส้นชัย -> แบ่งตามระยะวิ่ง มีพอ ไม่ต้องกลัวหมด ใครกินเจมีอาหารเจให้ด้วย
๑๐. ช่างภาพ -> มีเพียบ สาว ๆ ไม่ต้องกลัวว่ามาวิ่งงานนี้แล้วจะไม่มีรูป
๑๑. ที่จอดรถ -> กว้างขวาง ใหญ่โต มีเจ้าหน้าที่คอยจัดการเรื่องการจอดรถ ไม่วุ่นวาย

พอเถอะนะ แค่นี้ก็งานอื่นก็ลำบากแล้ว

ข้อดีเยอะขนาดนี้ ทำไมได้สี่ดาวครึ่ง อีกครึ่งดาวหายไปไหน?

อีกครึ่งดาวขอหักจากเรื่องรถสุขาครับ จริงอยู่งานนี้ผู้จัดบอกว่า ถ้าอยากเข้าห้องน้ำ เจอธงเขียวที่บ้านไหน เลี้ยวเข้าได้เลย แต่นักวิ่งบางคนก็อาจไม่สะดวกใจที่จะต้องไปรบกวนใช้ห้องน้ำบ้านพี่ป้าน้าอา กลัวจะไปทำเลอะเทอะ คงจะดีกว่าถ้ามีรถสุขาเป็นอีกทางเลือกครับ

ด้วยความดีงามระดับนี้ ความประทับใจขนาดนี้ ดูจาก feedback ในโลกโซเชี่ยลแล้วก็รับประกันได้ว่า ปีหน้าใครจะไปงานนี้ต้องเร็วเลยนะครับ เชื่อว่าเปิดรับสมัครเมื่อไหร่ เต็มเร็วแน่นอน ดีไม่ดีอาจต้องมีล็อตโต้กันเลยนะ

หมายเหตุไว้นิดนึง ปีนี้มีนักวิ่งมาสามพันกว่าคน วิ่งระยะฮาล์ฟพันกว่าคน ถ้าปีหน้าและปีต่อ ๆ ไปมีคนมามากกว่านี้ก็หวังว่าทีมงานจะยังสามารถรับมือกับจำนวนนักวิ่งที่มากขึ้น โดยที่คงความดีงามทั้งหลายของปีนี้เอาไว้ได้นะครับ

สรุปจบไปแล้ว ทีนี้เป็นรายละเอียดเขียนเก็บไว้เป็นประสบการณ์ส่วนตัวครับ

งานนี้ทีแรกไม่รู้จักมาก่อน แล้วในโปรแกรมงานวิ่งก็ไม่ได้คิดจะลงงานนี้ แต่อยู่ ๆ เพจ fb ของงานจอมบึงก็มาบอกว่า ใครที่ลงงานนี้แล้ววิ่งฮาล์ฟได้ภายในเวลา ๒.๔๕ ชั่วโมงจะได้โควต้าไปงานจอมบึง

อ้าวววววว อย่างนี้ก็ต้องจัดสิครับ

เพราะผมเองไม่เคยมีโชคในเรื่องเสี่ยงดวงเรื่องล็อตโต้อะไรพวกนี้เลย งานวิ่งทุกงานที่ลงมาล้วนแล้วแต่สมัครก่อนได้ก่อนทั้งนั้น จอมบึงนี่จะเป็นงานแรก แล้วก็เป็นงานที่อยากไปด้วย ถ้าพลาดขึ้นมาคงเสียดายแย่

เข้าใจว่าที่งานจอมบึงต้องมาให้สิทธิ์โควต้าขนาดนี้น่าจะป็นเพราะยอดสมัครงานนี้คงไม่เดิน เลยต้องออกโปรกระตุ้นกันหน่อย

สมัครเสร็จ ต่อด้วยจองที่พัก แล้วก็มารอบิบและเสื้อวิ่งที่จะส่งมา ซึ่งก็มีให้ลุ้นนิดหน่อย เพราะส่งมาถึงสัปดาห์สุดท้ายก่อนวันวิ่งเลย เล่นเอาใจคอไม่ดี เพราะระหว่างนั้นผลล็อตโต้งานจอมบึงก็ออกมาแล้ว สรุปว่า ล็อตโต้สองรอบ แห้วทั้งสองรอบ เพราะฉะนั้นถ้าอยากไปจอมบึงมาราธอนก็ต้องห้ามพลาดงานนี้เด็ดขาด

วันเสาร์เราออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปจอมบึง ด้วยเส้นทางผ่านนครปฐม ทีแรกกะว่าไปถึงจะเข้าที่พักแล้วบ่าย ๆ เย็น ๆ ค่อยออกมาดูบริเวณจัดงาน แต่กลายเป็นว่าผ่านโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช ซึ่งเป็นบริเวณจัดงานก่อนถึงที่พัก ก็เลยแวะไปดูก่อน ดูที่จอดรถว่าอยู่ตรงไหน เข้าไปที่ลานคูน เอาชิปไปเช็กว่าข้อมูลถูกต้องเรียบร้อยดี ถามเจ้าหน้าที่ถึงจุดแจ้งผลหลังวิ่งเสร็จเพื่อเอาโควต้างานจอมบึง มาราธอนได้ที่ไหน

เสร็จแล้วแวะเดินดูสินค้าเกษตรปลอดสารที่ชาวบ้านเอามาขาย ช่วยอุดหนุนมาเจ้าละอย่างสองอย่าง เดินดูเห็นมีจุดกางเต๊นต์สำหรับนักวิ่งเตรียมไว้พร้อม มีซุ้มอาหารแยกตามระยะวิ่ง (อันนี้ดีมาก เพราะเห็นหลายงานแล้วที่มีดราม่าอาหารหมดจนไม่มีเหลือมาถึงนักวิ่งระยะฮาล์ฟหรือฟูล) เสร็จสรรพขับรถต่อไปเข้าที่พัก

งานวิ่งระยะฮาล์ฟปล่อยตัวตอนตีห้าครึ่ง เราออกจากที่พักตอนตีสี่ (นี่มึงเร็วไปมั้ย?) ด้วยความไม่แน่ใจเรื่องที่จอดรถ เพราะเคยเจอความวุ่นวายที่งานนาวิกฯ มาแล้ว ระหว่างที่ขับรถออกมาก็เงียบสงัดมาก รถแทบไม่มี จนแอบคิดว่า นี่กูมาเร็วไปจริง ๆ ใช่มั้ย จนมาถึงบริเวณงานก็เห็นมีการประดับไฟนีออนหลากสี อารมณ์งานวัดต่างจังหวัด (นี่มึงอยู่ต่างจังหวัด!!) เริ่มเห็นรถรามากขึ้น ขับเข้าที่จอดรถก็เห็นรถมาจอดกันเพียบแล้ว เออ ค่อยยังชั่ว

พูดถึงที่จอดรถ ต้องบอกว่า นี่เป็นความประทับใจอย่างแรกตั้งแต่ก่อนวิ่งเลย เพราะจุดที่เข้าไปจอดเห็นว่าเป็นลานมันอะไรซักอย่าง พื้นที่กว้างขวางมาก จอดรถได้หลายร้อยคัน ขับรถเข้าไปมีเจ้าหน้าที่โบกรถจัดระเบียบ ดูแลจุดจอดเรียบร้อย ตอนเสียบเข้าไปจอดเราก็ด้วยความเคยชินกับการจอดรถในกรุงเทพฯ ก็จอดชิดกับคันข้าง ๆ เว้นระยะไว้นิดนึงตามมาตรฐานกรุงเทพฯ จนพี่เจ้าหน้าที่เดินมาบอกว่า จอดใกล้ไปนะครับ เดี๋ยวจะลงรถลำบาก ขยับห่างออกอีกหน่อยดีกว่า

เยสเข้!! พี่นี่ประทับใจมาก

เดินเข้าไปบริเวณงานเห็นว่ามีนักวิ่งมากันเยอะแล้วเหมือนกัน รวมทั้งคนที่ลงระยะมินิกับฟันรันก็มากันบ้างแล้ว เดินดูบรรยากาศนิดนึงแล้วไปเข้าคิวเข้าห้องน้ำ ก่อนปล่อยตัวมีเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลมานำการวอร์มและยืดเหยียดให้นักวิ่งทำตาม

ใกล้ถึงเวลาปล่อยตัวระยะฮาล์ฟมีวงโยธวาทิตของน้อง ๆ นักเรียนเดินนำมาที่จุดปล่อยตัวบนถนนราชบุรี-จอมบึง ตอนรอปล่อยตัวตัดสินใจว่าจะวิ่งตามเพซปกติ ไม่เร่ง แต่เอาให้ทัน ๒.๔๕ ชั่วโมงก็พอ เพราะยังมีอีกงานรออยู่สามอาทิตย์ข้างหน้า เกิดมาเจ็บอะไรไปซะก่อนมันจะไม่คุ้ม

แต่พอปล่อยตัวออกมา จับพลัดจับผลูยังไงไม่รู้ดันไปอยู่ตามหลังทีมเพซเซอร์สองชั่วโมง (มีพี่นะ ร้อยโล ผู้เพิ่งจบเบอร์ลิน มาราธอน และได้เหรียญ six stars finisher มาเป็นที่เรียบร้อยวิ่งอยู่กับเพซเซอร์ทีมนี้ด้วย)

คำนวณคร่าว ๆ สองชั่วโมงก็เพซหกใช่มั้ย เอาวะ น่าจะพอไหว ตามไปได้เท่าไหร่ก็เท่านั้นละกัน พอครบโลแรกเหลือบมองนาฬิกา เดี๋ยววววววว ทำไมเพซ ๕.๓๓ พวกพี่เร่งเร็วไปหรือเปล่า วิ่งตามต่อไปอีกโล ดูนาฬิกา เพซ ๕.๓๗ เฮ้ย พวกพี่ไม่ผ่อนจริงดิ

แล้วก็มาเก็ตเอาตอนถึงจุดรับน้ำ พอรวมเวลาเบรคจิบน้ำเข้าไปแล้วเพซเฉลี่ยก็ขยับมาใกล้หกอีกหน่อย อ่อ กูเข้าใจล่ะ แปลว่านี่กูต้องวิ่งเพซห้ากว่า ๆ ไปตลอดใช่มั้ย ลองดู ลองดู ได้แค่ไหนก็แค่นั้นละกันวะ

วิ่งมาถึงช่วงประมาณโลที่หกหรือเจ็ด มีหลวงพ่อมานั่งพรมน้ำมนต์ให้นักวิ่ง นี่แหละที่กูอยากเจอ ที่อยากไปจอมบึงมาราธอนส่วนนึงก็เพราะโมเมนต์อย่างนี้ด้วย วิ่งชลอ ๆ กะจังหวะจะเข้ารับน้ำมนต์แต่เจอพี่นักวิ่งแกหยุดให้หลวงพ่อเคาะกบาล จังหวะเลยสะดุดแล้วต้องวิ่งต่อ ก็เลยพลาดไป เสียดายนิดหน่อย คิดว่า มาเอาตอนงานจอมบึงก็ได้วะ

วิ่งบนถนนไปถึงประมาณโลแปดเลี้ยวขวาลงไร่อ้อย สองข้างทางเป็นไร่อ้อย สูงท่วมหัว แดดยังไม่ออก แถมอากาศดี บรรยากาศแม่งอย่างฟิน วิ่ง ๆ ไปมีนักวิ่งเลี้ยวออกซ้ายออกขวา ก็นึกว่าไปไหน มองตามไป อ๋อ ไปเติมปุ๋ยให้ไร่อ้อย 5555

วิ่งอยู่กลางไร่อ้อย อยู่ ๆ มีกองเชียร์โผล่มาเฉย เป็นเด็กนักเรียนจากโรงเรียนอะไรซักที่ที่ตำบลปากช่อง (พี่ขอโทษนะน้อง ๆ ที่จำชื่อโรงเรียนน้องไม่ได้) อยู่ที่จุดให้น้ำโลที่สิบ รับน้ำเสร็จเดินสูดลมหายใจให้เต็มปอดสองสามเฮือก เริ่มวิ่งต่อมองไปลูกโป่งสองชั่วโมงห่างไปจะห้าสิบเมตรแล้ว รีบกวดตามไปแต่ไม่ทัน ระยะถ่างออกเรื่อย ๆ จนมาถึงจุดให้น้ำโลที่สิบสอง มาถึง เอ๊ะ ทำไมแถวยาว พอเข้าไปถึงเห็นว่ามีทั้งทองหยอด แตงโม น้ำเกลือแร่ น้ำเปล่า จิ้มทองหยอดเข้าปากเม็ดนึง อีกมือหยิบแตงโม เดินต่อมาหยิบน้ำเกลือแร่กับน้ำเปล่าอย่างละแก้ว กินเสร็จเริ่มวิ่งต่อ ลูกโป่งสองชั่วโมงหายลับไปแล้วทีนี้

จากจุดนี้เส้นทางจะเป็นถนนสายเล็ก ๆ ตัดเข้าหมู่บ้าน ระหว่างทางมีพี่ป้าน้าอาอุ้มลูกเด็กเล็กแดงมายืนเชียร์มาให้กำลังใจเป็นระยะ เด็กบางคนโบกมือเชียร์ บางคนยื่นมือมาให้แตะ ช่วย power up เพิ่มพลังชีวิตให้มีแรงสับขาต่อ ช่วงนี้วิ่งไปก็เช็กเวลาไป คิดว่ายังพอมีลุ้นจะทำ sub2 เอาวะ พี่คิปโชเก้ตั้งเป้าทำ Breaking2 กรูก็ Breaking2 มั่ง แค่คนละระยะเท่านั้นเอง 5555

มาถึงประมาณโลที่ ๑๗ เจอหลวงพ่ออีกรูปนั่งรอให้น้ำมนต์อยู่ ครั้งนี้พี่ไม่พลาดแน่ ไม่มีคนแย่งด้วย ถลาเข้าไปให้หลวงพ่อพรมน้ำมนต์ให้ คิดในใจว่า เดี๋ยวตอนงานฟูลฯ จอมบึงผมจะมารับอีกรอบนะหลวงพ่อ ได้น้ำมนต์เสร็จกำลังใจมา แวะให้เจ้าหน้าที่ฉีดสเปรย์ที่เข่าขวาสองปื้ด พร้อมลุยต่อ วิ่งมาได้อีกหน่อยมองไปข้างหน้า ถึงกับร้องว่า ชิ_หายแล้วววววว เนินมายาว ๆ เลย โอยยยยย ไม่ขนาดเนินนาวิกฯ แต่ก็ทำเอาแย่ไปเหมือนกัน ค่อย ๆ ประคองตัวมา ตั้งใจว่า งานนี้กูจะไม่เดินเด็ดขาด กูต้องไม่หมด!! แล้วช่างภาพเยอะเหลือเกินนะตรงเนินนี้ กำลังหอบกำลังแฮ่กมาเจอช่างภาพ กูต้องทำท่าสตรองขึ้นมาก่อน สร้างภาพก่อน หน้าต้องนิ่ง

มาถึงจุดให้น้ำโลที่ ๒๐ ครบสองชั่วโมงพอดี หมดกัน ความหวัง Breaking2 เอาไว้ลุ้นงานหน้าอีกที วิ่งต่อมาได้ยินเสียงพิธีกรงานที่เส้นชัยประกาศว่า พี่นะ เข้าเส้นชัยเรียบร้อยแล้ว สับขารักษาจังหวะรักษาเพซมาเรื่อย ๆ เสียงพิธีกรดังขึ้น ๆ ได้ยินชัดขึ้นเรื่อย ๆ ในใจคิดแค่ว่า ใกล้แล้วมึง ใกล้แล้วมึงงงงงงงงงงงง

เข้าเส้นชัยมาด้วยเวลา (chip time) ๒:๐๖:๒๙ ชั่วโมง ถึงจะ Breaking2 ไม่สำเร็จแต่ก็ดีใจ เพราะนอกจากจะผ่านได้สิทธิ์ไปงานจอมบึงตามที่ตั้งใจไว้แล้ว ยังเป็น new pb ของตัวเอง จากเวลาเดิมที่เคยทำได้ ๒:๒๐ ที่งานนาวิกฯ ที่ผ่านมา

แล้วเจอกันงานหน้าครับ… ❤

หมายเหตุ ดูภาพบรรยากาศได้จากคลิปด้านล่างนี้นะครับ

ตลาดหุ้นไทยเจอ AI หรือ Flash Boys?

เมื่อเช้ามีคนส่งรูปนี้เข้ามาในกรุ๊ปไลน์ เห็นพาดหัวข่าวลีดแล้วนึกถึงสองเรื่องนะฮะ

เรื่องแรก นึกถึงหนังสือ flash boys ของคุณพี่ michael lewis หนึ่งในนักเขียนเรื่องไฟแนนซ์ที่ดีที่สุดในโลก (อันนี้ไม่มีใครตั้ง ผมตั้งเอง)

ที่นึกถึงหนังสือเล่มนี้เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมันช่างใกล้เคียงกับสิ่งที่พี่ lewis เล่าไว้ในหนังสือมาก ๆ และสิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่เรื่องของ AI แต่เป็นเรื่องอื่น ซึ่งเป็นการเอาเปรียบนักลงทุน

สำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ลองอ่านรีวิวสั้น ๆ ดูก่อนได้ที่นี่ครับ

https://buak.net/2016/02/27/review-flash-boys-michael-lewis/

(ขายของเก่ากันหน้าด้าน ๆ หยั่งงี้แหละ 😂)

เรื่องที่สองที่นึกถึงคือ เมื่อสองสามปีก่อนตอนทำหนังสือให้ผู้หลักผู้ใหญ่คนนึง แกอ่านหนังสือเล่มนี้เหมือนกัน ที่สำคัญ แกบอกว่า แกเห็นเหตุการณ์คล้าย ๆ กับในหนังสือเล่มนี้เกิดขึ้นในตลาดหุ้นไทยด้วย

ตอนนั้นด้วยความอยากให้ชัวร์ ถามแกไปว่า รู้ได้ไง? แกตอบว่า ก็ตอนแกเคาะแป้นกดคำสั่งซื้อ/ขาย ออเดอร์อีกฝั่งมันหายไปเฉย ๆ ต่อหน้าต่อตาเลย (แกเป็นรายใหญ่ประมาณนึงนะฮะ)

ด้วยความอยากรู้อีก ถามแกว่า คิดว่าโบรกไหนที่ใช้ระบบนี้?

แกให้ชื่อมาโบรกนึง…