ฮาวทูจากบังฮาซัน

บังฮาซัน แม่ฉันต้องได้กินกุ้ง
บังฮาซันเล่าเรื่องการไลฟ์ขายของผ่าน facebook

มาครับ บังเล่า บวกมาเล่าต่อ

ฮาวทูจากบังฮาซัน

เมื่อวันก่อนได้ฟังบังฮาซัน #แม่ฉันต้องได้กินกุ้ง มาพูดเรื่องการค้าออนไลน์ครับ เนื้อหาก็เป็นเรื่องราวของตัวบังว่าเริ่มมาได้ยังไง เจออะไรมาบ้าง เฟลมากี่ครั้ง สุดท้ายทำยังไงถึงเปรี้ยงขึ้นมาได้

เรียกว่าเป็น ฮาวทูแบบบัง เป็นฮาวทูที่มาจากประสบการณ์ตรง เล่นจริง เจ็บจริง รวยจริง บังเล่าไปก็หยอดมุขไป ฟังกันสนุกสนานเฮฮา ลองเก็บเนื้อหาแล้วสกัดออกมาเป็นข้อ ๆ ได้ประมาณนี้ครับ

ข้อแรก คิดแล้วต้องลงมือทำ

บังบอกว่า ถ้าคิดแล้วไม่ทำ มันก็ยังเป็นแค่แผนอยู่อย่างนั้น จะคิดวางแผนให้ดีให้ตายยังไง แต่ไม่ลงมือทำมันก็ไม่เกิด บังบอกหลายคนที่คิดแล้วไม่ทำเพราะกลัวว่าสิ่งที่คิดไว้ยังไม่ดีพอ ไม่ดีพร้อม ขอคิดให้เพอร์เฟกต์ก่อน

ปัญหาคือกว่าจะมั่นใจกล้าทำเวลาและโอกาสก็ผ่านไปแล้ว หรืออาจมีคนอื่นทำไปก่อน ที่สำคัญคือ ถ้าเราทำวันนี้ เราได้รู้วันนี้เลยว่ามันเวิร์กหรือไม่เวิร์ก ต้องปรับอะไร ต้องแก้ยังไง ถ้ายังไม่ทำก็ยังไม่รู้ ได้แต่มโนเอา

เพราะฉะนั้น คิดแล้วต้องลงมือทำครับ

ข้อสอง ต้องอดทน เพราะความสำเร็จไม่ได้มาตั้งแต่ครั้งแรก

เห็นบังดังขนาดนี้ ไลฟ์ทีคนดูเป็นพันเป็นหมื่น ขายได้เป็นแสนขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าอยู่ ๆ ก็ทำได้เลยนะครับ ก่อนหน้านี้บังเคยไลฟ์ขายสินค้าตัวอื่นมาก่อน มีคนดูไม่กี่คน ไลฟ์ไปสุดท้ายก็ต้องเลิก กลับไปทำงานเป็นลูกจ้าง คิดหาวิธีแล้วก็มาลองไลฟ์ใหม่ ทำอย่างนี้อยู่หลายครั้ง ไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมเลิก สุดท้ายถึงประสบความสำเร็จขึ้นมาได้

ข้อสาม เรียนรู้และปรับกลยุทธ์ให้เข้ากับกลุ่มเป้าหมาย

ต่อเนื่องจากข้อที่แล้ว ถึงแม้ว่าบังจะไม่ยอมแพ้ ไม่เลิกราจากการไลฟ์ขายของไปง่าย ๆ แต่บังก็ไม่ได้ทู่ซี้ตะบี้ตะบันทำเหมือนเดิมทุกครั้ง หลังจากที่ล้มเหลว บังจะกลับมาคิดว่าเพราะอะไร แล้วหาหนทางทำยังไงเพื่อแก้ปัญหา

ยกตัวอย่างง่าย ๆ บังเคยขายของโลละ ๔๐๐ ค่าส่งต่างหากอีก ๕๐ บาท ปรากฎว่า ลูกค้าสนใจซื้อ แต่มาชะงักตรงที่ต้องเสียค่าส่ง รู้สึกเหมือนเสียหลายต่อ หลายคนเปลี่ยนใจไม่ซื้อ

บังเลยเอาใหม่ สินค้าอย่างเดิม ตั้งราคาโลละ ๔๕๐ แต่ส่งฟรี!! อู้ยยยยย ลูกค้าซื้อกันหนุบหนับ เพราะรู้สึกว่าคุ้ม อันนี้เป็นเรื่องจิตวิทยาการขายของ ซึ่งคนค้าขายต้องพยายามทำความเข้าใจ อ่านให้ขาด

ข้อสี่ สร้างตลาดให้โต แม้ส่วนแบ่งจะลดลงแต่เม็ดเงินสูงขึ้นเยอะ

บังเล่าว่าบังไปสอนเพื่อนให้มาขายของออนไลน์ ทั้ง ๆ ที่ขายสินค้าอย่างเดียวกัน พ่อแม่ญาติพี่น้องทุกคนไม่เห็นด้วย เพราะพอเขาทำได้ ทำเป็น ทุกคนก็มองว่าเพื่อนคนนี้มาเป็นคู่แข่ง แต่บังไม่มองแบบนั้น

บังมองว่า ทุกวันนี้การขายปลาทะเลตากแห้ง กุ้งแห้งออนไลน์ยังมีน้อย คนยังไม่ค่อยเชื่อถือ ยังไม่มั่นใจในคุณภาพ ไม่มั่นใจในคนขาย การมีคนขายเข้ามาเยอะ ๆ จะช่วยกระตุ้นให้ตลาดคึกคัก ตลาดจะโตขึ้น และถึงตอนนั้นคนที่ทำมาก่อน คนที่น่าเชื่อถือ รักษาคุณภาพก็จะรักษาส่วนแบ่งตลาดไว้ได้

อันนี้ขอเสริม ลองนึกถึงตลาดโทรศัพท์มือถือเมื่อก่อน ตอนแรกมีการสื่อสารฯ ให้บริการอยู่เจ้าเดียวราคาก็แพง เครื่องนึงเป็นแสน คนใช้ไม่เยอะ พอเริ่มให้สัมปทาน มี ais มี tac มี true เพิ่มเข้ามา ทุกรายก็แข่งขันทำตลาด มีโฆษณา มีโปรโมชั่น ราคาเครื่องถูกลง ค่าบริการก็ถูกลง คนก็ใช้ได้มากขึ้น จนทุกวันนี้ตลาดโตกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า

มองอย่างบังก็ต้องบอกว่า ธุรกิจขายอาหารทะเลตากแห้งทางออนไลน์ก็เหมือนธุรกิจโทรศัพท์มือถือเมื่อก่อน ถ้าขายอยู่คนเดียวตลาดก็นิดเดียว ถ้ามีคนขายเยอะ ๆ ก็จะช่วยกันโฆษณา ช่วยกันโปรโมต ตลาดก็โตขึ้นเยอะ ส่วนแบ่งอาจจะลดลงแต่ได้เม็ดเงินมากขึ้น

ข้อห้า สร้างเรื่องได้ เล่าเรื่องเป็น (storytelling)

อันนี้ก็สำคัญ ลองนึกดู ปลาทะเลตากแห้งที่ไหนก็เหมือนกัน กุ้งแห้งที่ไหนก็มี แล้วทำไมต้องซื้อจากบัง นี่ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่บังได้ลองผิดลองถูกเรียนรู้มา จากครั้งแรก ๆ ที่ไลฟ์ขายของก็แค่บอกคุณสมบัติ บอกราคา มันก็ไม่น่าสนใจ

พอมาไลฟ์ขายอาหารทะเล บังก็หาเรื่องมาเล่า ปลาตัวนี้มันแบบนี้ ปลาหมึกแบบนี้มันหายาก เอามาทำเมนูนั้นเมนูนี้กินจะอร่อย ยังงั้นยังงี้ คนก็ติดใจ ชอบฟัง story ตาดู (หน้าจอ) หูฟัง มือก็จิ้ม cf กันรัว ๆ 5555

ข้อสุดท้าย last but not least (ใช้ภาษาอังกฤษมั่ง กลัวไม่ขลัง 5555) ข้อนี้ทีเด็ดไม่แพ้ข้ออื่น นั่นคือ มีเงินน้อยต้องใช้สมองให้เยอะ

บังเล่าว่า ตอนที่บังเริ่มต้นมีเงินแค่ ๗๐๐ บาท ทุนมีแค่นี้ จะไปซื้อของมาสต็อกก็ได้ไม่เท่าไหร่ เพราะฉะนั้นทำยังไงถึงจะขายของได้ ก็ต้องคิด คิด คิด

นั่นก็เลยเป็นที่มาของการไลฟ์ขายของให้คนอื่น พอขายได้แล้วค่อยแบ่งกำไรมาให้บัง พอทำแบบนี้ การไม่มีทุนก็เลยไม่เป็นปัญหา เพราะต้นทุนบังมีแค่ตัวของบังกับโทรศัพท์แล้วก็อินเทอร์เน็ต

ถ้าบังมัวแต่คิดว่า ฉันไม่มีทุน ฉันยังเริ่มไม่ได้ ต้องรอให้มีทุนก่อน วันนี้บังก็คงยังเป็นลูกจ้างและเราก็คงยังไม่รู้จักบังฮาซัน

แนวคิดนี้ก็เหมือนในนิทรรศการของ tcdc เมื่อหลายปีก่อน ที่ใช้ชื่อว่า กันดารคือสินทรัพย์ วิธีคิดเดียวกัน ความไม่มีไม่ใช่อุปสรรคเสมอไป เพราะมันกลายเป็นบ่อเกิดของความคิดสร้างสรรค์ขึ้นมาได้เว้ย

ย้ำอีกที ถ้ามีเงินน้อยต้องใช้สมองให้เยอะนะฮะ

สวัสดีครับ ❤

Comments are closed.

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: