บันทึก 5 มีนาคม วันนักข่าว

วันนี้ 5 มีนาคม วันนักข่าว

1 ตุลาคม 2534 เข้าเริ่มงานวันแรกหลังเรียนจบในอาชีพที่ไม่เคยคิดถึงมาก่อนแต่ได้ทำต่อเนื่องยาวนานและเปลี่ยนจากอาชีพกลายเป็น วิชาชีพ มาถึงวันนี้

เริ่มต้นที่บริษัท ผู้จัดการ ตึกตรอกโรงไหม ถนนรามบุตรี หลังวัดชนะสงคราม

จากผู้จัดการรายสัปดาห์ ย้ายไปผู้จัดการรายวัน ย้ายไปทีม newswire feed ข่าวให้ biznews พ่วงด้วยรายงานสรุปภาวะตลาดหุ้นทางวิทยุผู้จัดการ ก่อนจะกลับมาผู้จัดการรายวันในยุควิกฤติต้มยำกุ้ง

ชีวิตการทำงานข่าวในยุค pre-internet พิมพ์ต้นฉบับด้วยเครื่องพิมพ์ดีด วลีที่ว่า information at your fingertips ยังเป็นแค่คำกล่าวสวย ๆ จะหาเบอร์บริษัทที่จะทำข่าวต้องโทรถาม 13 หาข้อมูลด้วยการเข้าห้องสมุดเปิดแฟ้มข่าว เช็กรายชื่อผู้ถือหุ้นและงบการเงินบริษัทด้วยการนั่งรถเมล์ไปกรมทะเบียนการค้า (ซึ่งตอนนี้เป็นมิวเซียมสยาม) ถ้าจะซีรอกซ์โดนหน้าละ 20 บาท (ถ้าจำไม่ผิด)

นั่งรถเมล์ นั่งเรือด่วนเจ้าพระยาไปทำข่าว ช่วงแรกออฟฟิศยังไม่มีงบให้ใช้เพจเจอร์ โทรศัพท์มือถือตัวละแสนยิ่งไม่ต้องคิด ทำข่าวเสร็จต้องรีบเขียนข่าวด้วยลายมือแล้วเข้าไปส่งแฟกซ์ที่บิสสิเนส เซ็นเตอร์ในโรงแรม หน้าละ 80 บาท

ที่เล่ามานี่ไม่ใช่จะอวดว่าคนยุคเก่าเขาเคยลำบาก แต่แค่มันเป็นแบบนั้นเอง เทคโนโลยีมันได้แค่นั้น ถ้าไม่ทำแบบนั้นก็ไม่มีวิธีอื่นเหมือนกัน พอมาวันนี้เทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้น อะไรหลายอย่างก็ง่ายขึ้น สะดวกขึ้น

ทุกคนเข้าถึงข้อมูลได้ง่ายขึ้น ทุกคนสามารถเป็น “สื่อ” ได้ง่ายขึ้น แต่จะเลือกเป็นสื่อแบบไหนก็แล้วแต่ใจปรารถนาเถิด

เลิฟ เลิฟ ❤